hayat kampüsü

             Anne sütü.Gerçek ,görülebilir bir mucize.Öyleki bebek büyüdükçe içeriği değişiyor ve bebeğe uygun hale geliyor.Yani marketlerde mama satan reyonun önünde dakikalarca acaba bebeğime hangisi uygun diye düşünmek yok!!!

         Hemen kullanıma hazır:)))Yolculukta,misafirlikte öyle rahat oluyor ki...Biberon taşıma, ısıtma derdi yok.

         Bedeva! Bu kadar yararlı birşey,bebek emdikçe kendiliğinden geliyor hemde uygun ısıda.

          Bebeğin ilk aşısı anne sütü.İlk 10-15 gün salgılanan kolostrum bağışıklığı arttırıyor,bebeği dış dünyaya karşı koruyor.İçeriğindeki protein ilk 6 ay bebeğe tek başına yeterli.Az yağlı,kalsiyum,Na,K ve Mg yönünden zengin,sindirimi kolay.

          Üstelik doğumda alınan kilolarla daha çabuk vedalaşabilirsiniz.Diyet yapma,salonlara para ödeme derdi yok.

           Geceleri o kadar sık kalkmama ve 2-3 saatlik uykuya rağmen nasıl hala ayakta olabildiğime şaşırıp duruken bir gün bir arkadaşımdan bir mail geldi.Mailde emzirme sırasında annede salgılanan bir hormonun (adı yazılıydı ama hatırlayamadım) anneyi daha dinç ve dayanıklı kıldığı ve uyuduğu uykunun kalitesini arttirdığı yazılıydı.Yani 2-3 saat uyuyorsunuz ama  5 -6 saat uyumuş gibi dinleniyorsunuz!!! Ayrıca anneyi meme ve yumurtalık kanserinden koruyor.Kemik erimesini önlüyor ve anne için doğal sakinleştirici rolü oynuyor.

           Hem anneye hem bebeğe sayısız yararları olan emzirmenin fonksiyonu burada bitmiyor.Yani bitmiyormuş????Bir gün kapım çalıpta üst komşumu elinde yemek kaşığıyla görene kadar bende bilmiyordum bu tarafını anne sütünün.benden bir iki damla süt istiyordu komşum kaşığı öylece uzatmış ,bir eliyle gözünü ovuşturuyor ,oldukça doğal bir halde.Bense gözlerim sabitlenmiş ve şaşkın bakakalmıştım ona.Benden bir kaşık anne sütü istiyordu tüm doğallığıyla.Bir fincan kahve,yada bir kase yoğurt ister gibi.Gözüne damlatacakmış,ağrıyormuş gözleri:))Anne sütünün bu tarafını biraz araştırmak gerekir.Bence yinede doktora gitmek en iyisi gibi.

           Hepsini bir kenara bırakın,emzirme sırasında bebeğinizle aranızdaki o muhteşem dakikalar hiç bitmesin istersiniz.Size bakar minnettar edalarla.Benimki biraz büyüyünce ayağını sallamaya yüzümü okşamaya başlamıştı.Şimdi 17 aylık ve hala emiyor.Emzirme boyunca kendisine bakmamaı istiyor,kıkırdıyor durmadan.

           Zor yanları yok değil.Çamaşırlarınız kirleniyor,emzirme sütyeni göğüs pedi vs kullanmak zorunda kalıyorsunuz,misafirlerinizin ortasında memeyi açmaya çalışırken bir yandanda meme meme diye bağırıyorlar.Ama emerken kendilerinden geçip gözleri kapanıyor ve uyuyakalıyorlar ya o anlar için değer diyorum.Allahın bahşettiği bir mucize anne sütü ve emzirmek:Gözümüzle görebildiğimiz ,bizzat yaşayabildiğimiz bir mucize...

               Bu günlerde annemle atışıyoruz çocuk yetiştirme ile ilgili.O eski yöntemleri uygulamak istiyor.Çocuk dur dedin mi durmalı,otur dedin mi oturmalı.Misafir geldiğinde put gibi olmalı,misafirliğe gidildiğinde kendisini hiç yormamalı.Var mı böyle bir bebek!!!

               Benim ki 17 aylık,kız ve çok meraklı.Baba da ben de en iyi şekilde yetiştirmeye çalışıyoruz.Bildiğim birşey: 0-3 yaş arası ağlatılmadan büyütülen bebekler hem kendine hem de etrafındaki insanlara güvenmeyi öğreniyorlar.Ben yeni bir anne olarak içimden geldiği gibi davranıyorum kızıma.Sevgimi göstermekten çekinmiyorum,şımarır diye korkmuyorum,yorgunsam  da yorgunum diyorum ve biraz çekiliyorum.Ama o rahat durmuyor tabi;saçımı elliyor,kulağımı çekiyor,vuruyor dikkatimi çekmek için.En son çare mızmızlık yapmak ama bana göre oraya kadar götürmemek gerekli çünkü bir süre sonra mızmızlanarak herşeyi elde edebileceğini öğreniyor.İşten eve geldiğimde bol bol kucak istiyor.Neredeyse yatana kadar benden sadece 10 cm uzakta diyebilirim.Sanırım tüm gün beni özlüyor ve bir daha gitmemi istemediği için gözünün önünden ayırmıyor beni.

             Anne olmak bende çok şeyi değiştirdi.Daha sabırlı olmayı öğrendim,başkası için fedakarlık yapmak ne demek anladım,herşeyden önemlisi;uykusuz birçok gecenin sabahında,yorgunluktan bittiğim günler yatağa girdiğimde ve kızımla ilgili kurduğum her hayalde annemi daha iyi anladım...

                       Atam...Bugün senin için saygı duruşunda bulundum,sirenler çaldı öylece,oturanlar kalktı,yürüyenler durdu.Seni düşündüm,başım dikti,gururluydum,hüzünlüydüm.
 Yazacak söyleyecek o kadar çok şey var ki içimde,ama yazılmış söylenmiş o kadar çok şey var ki dışımda,duraksıyorum.Sadece şunu söylemek istiyorum;ay yıldızlı bayrağımın altında bağımsız yaşamanın ,kendi topraklarımda özgürce dolaşmanın,ait olmanın değerini biliyorum.TEŞEKKÜRLER...

                        merhaba,
Bloğumda ilk günüm ve ilk paylaşımım...
Şimdilik sadece bir paylaşım sitesi.Anı şiir ve hayata dair içinizi dolduran herşey için...
Şehirde yaşamanın zorluklarını bilmeyen yoktur,önceleri çok cazip gelir;bir sürü insan,bir sürü araba,birsürü ev...Kaybolmak hoşuna gider insanın,dolaşmak öylece.Ama bir süre sonra farkedilmek,sesini duyurmak,varolmak istersin.Ama öyle kaoybolmuşsundur ki kendini bile bulamazsın o kalabalıkta.Hani kendini unutma,kendine yabancılaşma derler ya öyle birşey.Var mı büyük şehirde yaşayıpta kendi gibi kalabilen,kendi tepkilerini verebilen?